We hadden besloten om de eerste en meteen belangrijkste race op zaterdag, de Superbike 1000cc, vanaf de hoofdtribune te gaan bekijken. Kaartjes hadden we vooraf al gehaald en we waren er op tijd, zodat we ook nog even bij de ruim aanwezige marktkraampjes konden neuzen naar T-shirts en andere hebbedingetjes.

De superbikerace wordt verreden over een afstand van 6 ronden waarbij de coureurs 2x een bezoek brengen aan de pits om te tanken en banden te wisselen.

Zittend op de hoofdtribune heb je echt een mooi uitzicht op de startprocedure, scorebord en pitstraat waar de pitstops zich plaatsvinden. Ook heb je goed zicht op de achter de weg gelegen begraafplaats waar ongetwijfeld een respectabel aantal ex coureurs liggen...

De aktie begint met het aantreden van de plaatselijke padvinderij. Zij formeren zich bij het scorebord om de rondetijden en klassering met schoolkrijt per rijder bij te houden. Dit alles onder leiding van de hoofdscout. Niks geen elektronisch scorebord, alles wordt hier op een traditionele wijze gedaan.

Dan de line-up van de coureurs. Het is namelijk zo dat de rijders om de 10 seconden starten en er wordt gereden op tijd. Als eerste starten de toppers waarbij de startvolgorde wordt bepaald door de wedstrijduitslag van vorig jaar. De winnaar van de superbikerace vorig jaar was David Jefferies maar die is op tragische wijze tijdens de trainingen verongelukt. Uit eerbetoon van Jefferies werd hij wel omgeroepen alsof hij gewoon zou starten en de eerste 10 seconden waren symbolisch gereserveerd voor de start van Jefferies. John McGuinness, die vorig jaar als tweede geëindigd was, mocht dan ook symbolisch als tweede starten.

Geen rode en groene startlichten te bekennen bij de startprocedure van de races. De rijder die aan de beurt is, John McGuinness in dit geval, gaat met draaiende motor naast de "starter" staan. De starter kijkt naar zijn stopwatch in zijn linkerhand en houdt zijn rechterhand boven de schouder van Mcguinness. Als hij ziet dat de 10 seconden verstreken zijn, geeft hij McGuinness 2 klopjes op zijn schouder ten teken dat het tijd is dat hij mag gaan. Waarop McGuinness met veel koppeling weg rijdt vanwege de lange eerste versnelling terwijl hij tevergeefs moeite doet om het voorwiel op de grond te houden. Ondertussen is de derde man aangeschoven en begint het ritueel opnieuw. Nu kan je ook zien hoeveel coureurs er deelnemen, ongeveer 70 man in deze klasse. Het duurt dan ook zo'n 12 minuten voordat iedereen onderweg is.

En dan, 6 minuten later komt John McGuinness als eerste langs. Het stuk van Governor's Bridge (een scherpe glibberige s-bocht) tot voorbij start / finish is een afdalend stuk en de mannen komen voluit langs terwijl ze zich opmaken voor "Bray Hill". De padvindertjes krijgen de tijden door van de eerste ronde en gewapend met een stuk schoolbordkrijt en een keukentrap, schrijven ze de tijden in het desbetreffende vak. Mooi om te zien dat de tijd hier echt stil lijkt te hebben gestaan.

De tweede doorkomst is voor veel coureurs reden voor een pitstop. De rijders moeten verplicht bij de ingang van de pitstraat volledig tot stilstand komen alvorens ze naar hun aangewezen plek rijden waar de monteurs hun al opwachten. Geen geavanceerde druk vulsystemen voor de brandstof, gewoon een roestvrijstalen trechtervormige container 3 meter hoog opgehangen met een vulslang eraan. Terwijl 1 monteur zich bezig houdt met het vullen van de brandstoftank, wisselen 2 andere monteurs de wielen met banden, 1 monteur ontdoet het ruitje van insecten voor het broodnodige zicht en een andere verwisselt om dezelfde reden het vizier van de rijder. Vervolgens moet de motor weer worden gestart j met de startmotor of d.m.v. aanduwen m.b.v monteurs. Een mooi en hectisch schouwspel, waarmee veel tijd te winnen en te verliezen valt.

Het voordeel van het zitten op de hoofdtribune is natuurlijk wel dat je de wedstrijd d.m.v. het scorebord kunt bijhouden. Ook kan je vaak nog wat van de racecommentator opvangen via de rondom opgehangen speakers. Op deze manier vernamen we dan ook dat de locale rijder Richard (Milky) Quayle uitgevallen was door een crash in de buurt van "Black Dub" net voor "Glen Helen". Meestal voorspelt een crash op deze baan niet veel goeds...

Uiteindelijk was het Adrian Archibald die als eerste over de finish ging. Na het overlijden van zijn teammaat Jefferies was hij eerst niet echt happig om te starten in deze superbikerace, maar zijn team en de familie Jefferies hadden hem overgehaald om er toch voor te gaan. "Hij zou het zo gewild hebben" werd hem verteld.

Tijdens de emotionele huldiging waarbij uit respect voor de dood van Jefferies geen champagne werd ontkurkt, hield Adrian de beker hoog, "Deze was voor jouw Big Guy" zoals David Jefferies door zijn vrienden werd genoemd...