|
Bottom of Bray Hill The Bottom of Bray Hill is een flauwe bocht naar rechts na de afdaling vanaf start / finish. Na deze bocht volgt "Ago's Leap", een stijgend gedeelte met 2 bulten in de weg waar het voorwiel het luchtruim kiest als de motoren hierover heen accelereren richting Quarter Bridge Het is een redelijk brede doorgaande weg in de hoofdstad Douglas. 's Morgenvroeg om 6:00 uur beginnen de trainingen tijdens het 2 weekse TT festival op het Isle of Man. 5:45 uur stonden wij vol verwachting achter het dranghek op de locatie "Bottom of Bray Hill" te wachten op wat zou gaan komen. Het zou voor onze de eerste keer zijn dat we de coureurs in actie zouden zien. Op het internet hadden we al het een en ander opgezocht over de diverse locaties langs de baan die spectaculair zijn, en deze locatie was er 1 van. Mede ook door de door ons bekeken televisiebeelden van Eurosport waren onze verwachtingen hoog gespannen. Erg druk was het niet, ook vanwege het erge vroege tijdstip. Naar schatting een man of 20 en dan nog een stuk of 5 marshals. We waren verheugd dat we echt dicht op de baan stonden. Dit waren we als regelmatige MotoGP en Superbike bezoekers niet echt gewend. Op de vaste circuits sta je voor je eigen veiligheid zeker een paar honderd meter van de baan, al dan niet op een tribune. Hier staan we gewoon naast de baan! Het is bijna zover, de marshals gekleed in rood/witte hesjes doen een ronde langs het publiek waarbij ze iedereen die een camera in de aanslag heeft op het hart drukken om vooral niet de flits te gebruiken. De flits zou de aanstormende coureurs een ogenblik kunnen verblinden met een valpartij als gevolg. Ach ja, regeltjes moeten er natuurlijk ook zijn, dachten we generaliserend... Klokslag 6:00 horen we het onmiskenbare aanzwellend geluid van een hoogvermogende motorfiets. Gespannen kijken we naar rechts waar het geluid vandaan komt. Met een onwaarschijnlijke snelheid komt daar een blauw/witte motorfiets aanzetten. Het geluid is ondertussen aangezwollen tot een prachtig hoogtoerige viertakt gebrul en het volgend moment wisten we zeker dat hij ging crashen. Met een, naar onze mening, veel te hoge snelheid nam hij de flauwe rechterbocht waarbij een ijzingwekkend geschraap hoorbaar was van de uitlaat die over het asfalt schraapte terwijl de motorfiets wild hoofdschuddend aan zijn berijder te kennen gaf dat deze actie op het randje van het toelaatbare was. En dit alles op zo'n 30cm van de stoeprand af! Wij als debutant publiek ervaarden het als een wonder dat de coureur heelhuids door deze bocht was gekomen en waren helemaal als door stomheid geslagen toen we de coureur met zijn voorwiel hoog in de lucht over "Ago Leap" zagen verdwijnen. Whhoooouuuuwwwwww !!Veel tijd om dit te laten bezinken hadden we niet, daar kwam de volgende motorfiets al aan en deze nam de bocht op dezelfde spectaculaire manier als de eerste. De flauwe rechterbocht is het laagste punt van de afdaling en mede door een kuil in de weg, worden de motorfietsen zover in de veren gedrukt dat de uitlaat wild schrapend strepen over het asfalt trekt en de motor wild schuddend in onbalans brengt. De 2 eerste motorfietsen waren de 2 fabrieks TAS Suzuki’s GSXR1000 met David Jefferies en Adrian Archibald als berijders. Andere toppers van het jaar 2003 zijn:
Dat dit toch allemaal goed gaat, ruimte voor fouten maken is er namelijk niet. Waar op vaste circuits de buitenkant van alle bochten, enorme grindbakken de veiligheid van de coureurs kunnen waarborgen, vinden we hier stoepranden, lantaarnpalen, tuinhekjes en betonnen paaltjes omgeven met een baaltjes stro. We begonnen ons ook te realiseren dat het enige wat ons scheidde van de met 240 km/u aanstormende motoren een gegalvaniseerd dranghek was. Als er ook maar iets mocht gebeuren met de coureur of motorfiets heb je als publiek echt geen schijn van kans! Tja en dan moet je er toch niet aan denken dat iemand een foto wil maken met een flitslicht... |
![]() Bottom of Bray Hill ![]() Bottom of Bray Hill |
||||||||||||||